Eğitim yaklaşımımızda akademik kazanımlar kadar duygusal, sosyal ve bedensel gelişimi de bütüncül bir bakış açısıyla ele alırız. Çocukların merak ederek, deneyerek ve oyun yoluyla öğrenmesini destekleriz.
Çevremizde uymamız gereken kurallar olması, toplum olarak bir arada yaşamamızı kolaylaştırır. Neyi, nerede, ne zaman yapacağımızı bilmek bizleri karmaşa halindeki duygu ve düşüncelerden kurtarır. Aynı durum çocuklar için de geçerlidir.
Okul öncesi dönemde çocukların toplumsal yaşama girmesiyle birlikte, çocuklar aile içinde öğrendiği/öğrenmediği çeşitli sosyal kuralları deneyimleme fırsatı bulur. Yapılandırılmış bir sınıf ortamında çocuklar sıra beklemeyi, toplumsal yaşam kurallarını, paylaşmayı öğrenir. Bu nedenle erken çocukluk dönemi denilen 0-6 yaş çocukların sınırlara en çok ihtiyaç duydukları ve sınırları öğrenmeye en açık oldukları dönemdir.
Okul öncesi dönemde çocuklara sınır koyarken uzun uzun açıklamalar yapmak bazen yetersiz olmaktadır. Bu nedenle oldukça net ve basit cümlelerle neyi neden yapamayacağını ona anlatmak gerekir. Çocuklara sınır koyarken öncelikle onun duygusunu ve yapmak istediği şeyi kabul edin. Ardından bunu neden yapamayacağını anlatarak başka bir seçenek sunun: ‘Biliyorum daha uzun süre parkta kalmak istiyorsun ama bugünlük parkta oyun oynayacağımız süremiz doldu. Şimdi seninle eve gidip boyama yapabiliriz.’ gibi.
Koyacağınız sınır zamanlama ile ilgiliyse çocuğun anlamasını kolaylaştırmak için koyduğunuz zaman sınırını somutlaştırmalısınız. Okul öncesi dönemdeki çocuklar somut işlem döneminde olduklarından zaman kavramını anlamlandırmakta güçlük çekebilirler. Koyduğunuz süre limitini parmaklarınızla göstererek, ponpon vb. somut nesneler kullanarak ya da tablo haline getirerek somutlaştırabilirsiniz. Böylece ne kadar süresi kaldığını ona gösterebilir, onu etkinliğin bitmesi fikrine alıştırabilirsiniz.
Sınır koyacağınız konu ne olursa olsun unutmamanız gereken en önemli şey tutarlı olmanız gerektiğidir. O nedenle koyacağınız sınırları düşünürken, çocuğunuzun vereceği ağlama krizleri, öfke krizleri gibi tepkilere karşı direnme gücünüzü de göz önünde bulundurmalısınız. Eğer iki kere ağladıktan sonra koyduğunuz sınırı esnetecekseniz o sınırı hiç koymamanız daha iyi olacaktır. Çünkü bu durumda hem sınır koyamamış hem de çocuğunuza sınırların, kuralların ihlal edilebilir olduğunu yansıtmış olursunuz.